186.
தலைவி கூற்று
பாடியவர்: ஒக்கூர் மாசாத்தியார். இவரைப் பற்றிய செய்திகளைப்
பாடல்
126 – இல் காணலாம்.
திணை: முல்லை.
கூற்று: பருவ
வரவின்கண் ஆற்றாளெனக் கவன்ற தோழிக்குக் கிழத்தி உரைத்தது.
கூற்று
விளக்கம்:
தலைவன்
கார்காலத்தில் திரும்பிவருவதாகக் கூறிச்சென்றான். கார்காலம் வந்தது.
ஆனால், தலைவன் இன்னும் வரவில்லை. அதனால் தலைவி வருந்துவாளே என்று கவலைப்பட்ட தோழியிடம், தலைவி, “ தலைவனை நினைத்தேன். உறக்கம்
வரவில்லை” என்று கூறுகிறாள்.
ஆர்கலி ஏற்றொடு கார்தலை மணந்த
கொல்லைப் புனத்த முல்லை மென்கொடி
எயிறுஎன முகைக்கும் நாடற்குத்
துயில்துறந் தனவால் தோழிஎன் கண்ணே.
கொண்டு
கூட்டு:
தோழி!, ஆர்கலி ஏற்றொடு கார்தலை மணந்த, கொல்லைப்
புனத்த முல்லை மென்கொடி எயிறு என முகைக்கும் நாடற்கு என் கண் துயில் துறந்தன.
அருஞ்சொற்பொருள்: ஆர்கலி = ஆரவாரம், மிகுந்த ஒலி; ஏறு
= பெரிய ஒலியுடன் கூடிய இடி; கார் = மழை;
தலை – அசைசொல்; மணந்த
= கலந்த; கொல்லை = முல்லைநிலம்;
எயிறு = பற்கள்; முகைக்கும்
= அரும்பும்; துயில் = உறக்கம்;
துறத்தல் = நீக்குதல் (இழத்தல்).
ஆல் – அசைச்சொல்.
உரை: தோழி! பேரொலி எழுப்பும் இடியுடன் முழங்கிப் பெய்த மழைநீரோடு கலந்த முல்லை
நிலத்திலுள்ள, மெல்லிய முல்லைக் கொடிகள், பற்களைப் போல அரும்பும் நாட்டையுடைய தலைவனை நினத்து என் கண்கள் உறக்கத்தை இழந்தன.
